Na planecie Wasp-107b pada osobliwy deszcz … piasku

Astronomia: Kosmos, Planety 10 0

Wasp-107b to ogromnych rozmiarów planeta (nieznacznie mniejsza od Jowisza, o masie zbliżonej do Neptuna i tym samym 30-krotnie cięższa od Ziemi), oddalona od Układu Słonecznego o 211 lat świetlnych. Okrąża swoją gwiazdę macierzystą Wasp-107 (gwiazdę typu K, większą i chłodniejszą od naszego Słońca) w zaledwie 5.7 dnia ziemskiego.


Piaskowy deszcz na egzoplanecie Wasp-107b

Charakterystyczna „puszystość” planety pozwala naukowcom na głębsze spojrzenie w strukturę atmosfery w porównaniu chociażby ze znacznie bardziej masywnym Jowiszem. Dzięki temu udało się po raz pierwszy poddać analizie chmury tej egzoplanety, w efekcie czego odkryto, że warstwy chmur znajdujące się na dużych wysokościach składają się z krzemianów, które stanowią główny składnik dobrze nam znanego piasku.

Odkrycia tego dokonał Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba, a konkretnie instrument pracujący w zakresie średniej podczerwieni MIRI (skrót od ang. Mid-InfraRed Instrument) – kamera oraz spektrograf. Oprócz chmur krzemianowych zidentyfikowano w atmosferze Wasp-107b parę wodną i dwutlenek siarki.


Polecamy również:


Dlaczego w atmosferze Wasp-107b są chmury piasku?

W temperaturze około 1000°C cząsteczki krzemianów tworzą chmury w atmosferze – a przynajmniej tak sądzili naukowcy. Byli jednak zaskoczeni obecnością tych chmur krzemianowych w górnych warstwach atmosfery Wasp-107b, ponieważ temperatura wynosi tam tylko około 500°C. W rezultacie chmury te powinny powstać niżej w atmosferze, gdzie jest znacznie cieplej. Pytanie brzmi zatem – jak powstają te chmury krzemianowe?

Prawdopodobnie egzoplaneta Wasp-107b ma mechanizm podobny do powstawania pary wodnej na Ziemi. Na naszej planecie woda nieustannie krąży w atmosferze. Tworzą się chmury, na które wpływa wiatr, a następnie opady wracają na Ziemię w postaci deszczu lub śniegu. Następnie woda odparowuje, wraca do atmosfery i skrapla się w postaci chmur.

Naukowcy uważają, że podobny cykl może zachodzić na WASP-107b, ale z cząsteczkami krzemianów – zamiast pary wodnej. Małe cząstki muszą odparować w bardzo gorącej, niższej atmosferze, a następnie przedostać się z powrotem do góry poprzez mechanizm pionowego ciągu wstępującego. Następnie kondensują się w chmury krzemianowe, po czym później wracają do niższych warstw atmosfery w postaci pewnego rodzaju deszczu piaskowego.


Źródła publikacji:
(1) exoplanets.nasa.gov / „WASP-107 b”
(2) www.fastcompany.com / „It may rain sand on this mysterious ‘cotton candy’ exoplanet, where scientists just made an Earth-like discovery”
(3) www.ru.nl / „James Webb discovers sand clouds on “cotton candy planet” WASP-107b”

Inne artykuły astronomiczne i rankingi sprzętu obserwacyjnego



Dodaj opinię