Najwyższe wzniesienia na Czerwonej Planecie. Nie tylko Olympus Mons imponuje.

Astronomia: Kosmos 132 0

Zdobycie najwyższej góry naszej planety, czyli Mount Everest, to jedno największych marzeń amatorów wspinaczki wysokogórskiej.

Jak się okazuje, Czumulungma nie wypada już tak imponująco na tle innych wzniesień, znajdujących się na innych planetach i asteroidach w Układzie Słonecznym. Idealnym tego przykładem jest chociażby Czerwona Planeta, na której występuje przynajmniej kilka struktur, spokojnie dorównującym jej pod względem wysokości, a nawet ją znacznie przewyższając.


Olympus Mons – ogromny wulkan o łagodnym zboczu

Olympus Mons na Marsie, największe gabarytowo wzniesienie (ale nie najwyższe) w Układzie Słonecznym, wbijające się prawie 22 km ponad powierzchnię Czerwonej Planety i mające średnicę u podstawy ponad 600 km. Fotografia: space.com.
Olympus Mons na Marsie, największe gabarytowo wzniesienie (ale nie najwyższe) w Układzie Słonecznym, wbijające się prawie 22 km ponad powierzchnię Czerwonej Planety i mające średnicę u podstawy ponad 600 km. Fotografia: space.com.

Ta imponująca struktura, która oficjalnie uznawana jest za najwyższą górę na planetach Układu Słonecznego, obecnie przegrywa ten status w klasyfikacji ogólnej na rzecz krateru Rheasilvia, wznoszącym się na planetoidzie Westa na wysokość prawie 22 km od średniego poziomu powierzchni. Wygasły wulkan typu tarczowego Olympus Mons o lekkim nachyleniu zbocza ma imponującą średnicę u podstawy, przekraczającą 600 km. Oficjalnie wznosi się on na wysokość 21 229 metrów ponad średnią powierzchnię planety, natomiast wybitność szacuje się już na około 26 km.


Ascraeus Mons – najwyższy w formacji Tharsis Montes

Ascraeus Mons, drugi pod względem wysokości wulkan na Marsie. Fotografia: nasa.gov.
Ascraeus Mons, drugi pod względem wysokości wulkan na Marsie. Fotografia: nasa.gov.

Wznosi się na wysokość 18 209 m ponad średni poziom powierzchni Czerwonej Planety, przy czym wybitność szacuje się już tylko na 15 km. Niezależnie od interpretacji jest to druga najwyższa góra znajdująca się na Marsie. Wulkan ten jest również typu tarczowego.


Arsia Mons – kolejny przedstawiciel regionu Tharsis

Arsia Mons w rejonie Tharsis, z wysokością dochodzącą do prawie 18 km. Fotografia: solarviews.com.
Arsia Mons w rejonie Tharsis, z wysokością dochodzącą do prawie 18 km. Fotografia: solarviews.com.

Cechuje się spłaszczoną, stożkową strukturą, wznoszącą się na 17 779 metrów ponad punkt odniesienia, natomiast jego wybitność szacuje się na około 9 km. Ten wulkan tarczowy należy również do formacji Tharsis Montes, z imponującą średnicą jego szczytowej części dochodzącą do 110 km.


Pavonis Mons ze struktury Tharsis Montes

Pavonis Mons - wygasły wulkan, znajdujący się między kraterami Arsia Mons a Ascraeus Mons, w regionie Tharsis. Fotografia: marspedia.org.
Pavonis Mons – wygasły wulkan, znajdujący się między kraterami Arsia Mons a Ascraeus Mons, w regionie Tharsis. Fotografia: marspedia.org.

Kolejny przedstawiciel regionu, tym razem najmniej imponujący, z wysokością 14 037 metrów nad punktem odniesienia oraz wybitnością około 7 km. Jest również reprezentantem wulkanów typu tarczowego.


Elysium Mons z wyżyny Elysium

Elysium Mons, ze średnicą u podstawy wynoszącą 400 km, położony w regionie Elysium. Fotografia: twitter.com.
Elysium Mons, ze średnicą u podstawy wynoszącą 400 km, położony w regionie Elysium. Fotografia: twitter.com.

Ogromny wygasły wulkan tarczowy, położony na wyżynie Elysium, ze średnicą u podstawy wynoszącą 401 km oraz wysokością 16 km ponad średnim poziomem. Jego wybitność obliczono na 13 862 metry.


Tharsis Tholus z obrzeża regionu

Tharsis Tholus, krater położony na obrzeżach regionu Tharsis. Fotografia: esa.int.
Tharsis Tholus, krater położony na obrzeżach regionu Tharsis. Fotografia: esa.int.

To najmniejszy wulkan tarczowy w zestawieniu, z podstawą o wymiarach 155 x 126 km. Osiąga on wysokość 8750 metrów ponad średni punkt odniesienia oraz 7250 metrów wybitności. W regionie Tharsis jest położony na peryferiach.

Inne artykuły astronomiczne i rankingi sprzętu obserwacyjnego